Rose er en rose er en rose....

Da va restane tå siste omgang av adventskransen....

Det er den draumen me ber på...

Det er den draumen me ber på
at noko vedunderleg skal skje,
at det må skje --
at tidi skal åpna seg
at hjarta skal åpna seg
at dører skal åpna seg
at berget skal åpna seg
at kjelder skal springa --
at draumen skal åpna seg,
at me ei morgon stund skal glida inn
på ein våg me ikkje har visst om.
Olav H.Hauge

Om å verta oppvegd..

Anemone skreiv her om dagen om å verta både målt og vegd. Ho fortel om sonen som vart målt og vegd og funnen for kort. Noko som er bale nok i seg sjølv, ikkje å verta målt, men funnen for lite eller for mykje av eit eller anna, den eine eller den andre vegen. Målt opp mot ein eller anna standard. Den vanlegaste standaren er vel ”Fleirtalsstandaren”. Denne standaren som baserar seg på at fleirtale har rett. At fleirtalet er rett og at ”sauflokken” alltid går rett veg.

Saueflokken er kanskje ett litt nedsetjande begrep i vår kultur, kunne for såvidt vore ka so helst flokk...me kan god sei kengurflokken for den saks skuld. Eg må få tilføya at eg fann innlegget til Anemone veldig godt og klokt skrive, spesielt avslutninga fall i god jord hjå meg

Det forundra meg litt at ein del folk her inne, eller her ute..vert beflippa øve at me vert vegd her. At dei tenkjer at ikkje nok med at me vert vegd i mors liv, hjå helsesystra, på skulen, hjå opptakskontoret, hjå sjefar og arbeidgjevarar, hjå det motsette kjønn, av skatteinnkrevaren og av badevekta, og ja også i Blogglandia. Skulle det vere so ansleis her? Er bloggsamfunnet ein eller anna velukka sosialistisk innordning der alle er like, likar det same, likar dei same, tykkjer alt er vakkert, klokt og morosamt?


Hermetisk harmoni får ingen framover. Diskusjonar og usemd er den beste kvalitetsikring plar eg sei. Eg trur på det. Eg trur også på at mangen tykkjer mitt pjatt er nettopp det, pjatt ,og surfar innom ein gong, og let det vere med det. Nett slik eg gjer det med nokre. Da so kanskje er bale med slikt er at nokre eg tykkjer er fantastiske, kjenner det ikkje slik om meg....det er då eg hentar vekta mi, og ser om eg ikkje kan finne dei og for...korte. Eg vert lett såra slik. Når nokon ikkje likar meg. Nauda for å ta att pressar seg på...ei lita finte, eit spark...

Kven er det då so så driv og veg oss slik? Og kvifor likar me det så dårleg?

Saka er den at Staten det er eg, som ein eller anna solkonge sa eingong. Det er eg som driv og veg slik. Kvar dag veg eg. Ein og anna dag veg eg deg. Eg veit at du har voge meg, om du veit det eller ikkje. Du sit og gjer det akkurat no faktisk. Mest sannsynleg vil du finne meg for kort. Det er det mange som gjer. Men eg veit at eg gjer det eg og.

Eg er eit menneskje som systematiserar og grupperar. Eg må ha orden og oversikt. Dei nifse puttar eg der, dei blå legg me der. Dei morosame (etter mitt syn) dei legg eg bortunder vindauga. Oppi korga legg eg dei shabby, dei som er både shabby og chick dei får liggja framme på bordet. Eg vil omgje meg med folk som bekreftar meg. So likar det eg likar, som er einige med meg, som skryt av meg og ler med meg....ikkje av meg. Slik er det berre.


Men so er det eit større aspekt her og. Miamor er flink med slikt. Å vise verdien til kvar enskild. Nokre gonger seier ho at verdien din er ikkje i det du gjer, men det du er saman med andre. Andre gonger snakkar ho om hjarta og kjærleiken, om romslegheita (fins sikkert eit berte ord på nynorsk, fann det ikkje), om å tåla det som ikkje er som oss. Dette er både gode og viktig ord.
Me menneskje kan heldigvis velja å vera meir enn det me frå naturen er. Me kan velja å handsama kvarandre med intigritet og respekt. Å lera å lika da som ikkje er likt oss. Eg trur me får rikare liv slik og det bør me strekkja oss langt for å gjera.


Men ellers så vert me nok vegd....og til tider funnen for kort. Og då kan me jo alltid trøsta oss med ord som seier at skattane fins utanfor allfars vei, og ” folk flest fann bileta til Gauguin og Picasso stygge då dei vart mala....

Og hugs kjære venner, at dette kun er mi audmjuke (!) konkludering...;)

Frk. Frost på is....

I dag handlar det om å leggjast på is. Når me vanlegvis legg noko på is, gjer me det for å bevare det lengre.

Snakkar me overført tyding, legg me vel saker og ting på is då og. Ofte snakkar me då om litt vanskelegare saker, ting me ikkje vil ha eller forhalde oss til akkurat i dag.


Ein legg vanlegvis ikkje tulipanar på is. Desse vart lagt der grunna latskap. Dei skulle i komposten, men det var for langt å ga. So dei dala ned i ein mellomstasjon, i trillebåra utanfor terassen. Lite visste eg at det ville forlenge livet deira med nesten ei veka. Ja, livet er vel å dra det vel langt, men mine auge fekk nyta venskapen deira ei veka lengre. At halvvisna tulipanar kunne vere so vakre som desse var der dei låg i snjoen og blenkte hadde eg aldri trudd...

Og slike dagar ein kjenner seg halvgamal og rusten, litt vissen, då funderar eg over om det hadde gjort seg...å lagt seg på is eit bel. ....

So her er min kandidat til Frk. Frost.....Frk. Tuilpa Mortem

Etter solkverv...

...no får det vere nok krig og fred og slikt...etter å ha vaska jula ut..fall mørket på...kl 15.00??? So eg brukar dagens bileter til å fargesetje eit dikt eg fann, skriven av bestefar min.

Etter solkverv

Som borna mot jol -
me gled oss for no får me stigande sol.
No dagen den lysnar og lengtar med kvart, -
og mørkret det tyngjer kje lenger so hardt.
Me skimtar bak kulde og mørkret som rår -
ein dormande vår.

Men enno ei tid -
vil vinteren vera kring dalar og lid.
Med kulde og snofokk og stormande vind, -
med klårver og solgull yv snølagde tind.
Med strålande stjernor på himmelen so blå -
so langt me kan sjå.

Det syng i kvar sjel -
ein tone so varm - for me veit det so vel:
Att atter det under me enn skal få sjå -
att våren me etter ein vinter skal få.
Den vona den lyser så klårt i vår barm -
og gjer oss so varm.


Bjarne Andås

Om å setja alt øve styr....

Eg har so mange planar, so mykje kjekt å gjera i tida som kjem. Og so er eg på rett plass i livet og faktisk for ein gong skuld er eg på rett plass til rett tid. Eg har nytt hus. Eg har ny hage. Eg har handla inn lauk og sett ned ute i hagen for, ja, eit tresifra beløp. Eg kan nesten ikkje vente på dagen då dei alle skal stå i full flor og eg skal berre sige rundt i hagen med kaffikoppen min og gjere ingenting. Som eg tidlegare av avslørt har eg nokre små prosjekt inni huset også.

For å sei det rett ut, om alt går etter planane, mine planar, skal dette verte eit flott år. Men. Ja, der er eit men. Eg er desverre ikkje aleine i verda. Rundt om kring fins det folk som er villeg til å setje alt dette over styr. Det kjennes som det til tider er fullt av menneskje som rett og slett ikkje veit å oppføra seg. Dei sless og dei drep. Dei bryr seg overhovudet ikkje om at eg vert usikker og redd. Redd for at alle mine plana vert sett over styr og verda som eg kjenner ho skal ramla saman.

Så eg tykkjer nokon burde sei i frå. At me finn oss ikkje i da. At berre fø da at dei er av det hissige slaget so kan dei ikkje fara slik åt, at slike som meg, men både hage og interiør må ga rundt å vera redd for at alt eg har arbeidd fø var heilt forgjeves...

NB! Eg er heilt sikkert at eg har Fru. Beckhams støtta i denne saka ette at eg las at ho no hadde fått seg ei veska til 800 000,- te jul hjå mannen.....

..og nei, jula er her enno...men eg har ein plan for korleis eg skal sopa ho ut i måro.

..gamalt rask

Eg hadde so lyst å vere med i konkurransen til Moseplassen, Frøken Frost. No har det slik her at frosten er borte. Regnet har teke plassen til vakre snjokrystaller. Vegane er svarte att, trea står utan rim og vergudane trugar med storm...

(Dette er frå Os, Bjørnefjorden)

Så eg leita på disken etter nokre gode kandidatar. Det fann eg desverre ingen som kunne konkurrere i det gode selskapet ..enno..kanskje aldri. Der er mange sterke kandidatar. Ta dykk ein kikk.

Men eg fann no nokre bileter som eg vil dele med dykk. Jula fer ikkje ut or huset før i morgon, så interiørmessig er det mykje status quo her...

Bileta er tekne over ein periode på 5 år.

Her ser de innover mot Stølsheimen...

Dette er vel meir bakhagen min..

Og i morgon skal det verte vårlegare her også...

Englemønstring....

Ja, slik gjekk da, då eg på anbefaling skulle til å tillate ein tå englande å få vere oppe nokre veker til...

Dei kom, på rad og rekkje...protestane var høglydte. Rett bak kom nissane. Dei er no ikkje så mange, eit par tre, dei eg kan håndtere. Men englehæren har eg større ærefrykt for.....

Eg lova dei alle to dagar til. Laurdag er det slutt...

I himmelen

... er ikke en engel noe merkelig vesen. George Bernard Shaw

Men her hjå oss vert det færre og færre. Her sit ein av mine små og kvir seg til han skal pakkast ned i gråpapir og gjøymast under juleputar og stjerneglitter....

Eit heilt år!

Hjelp! me snjoar ned...

Eg tenkjer at eg skal fire litt på krava og droppe litt snjo og skog...Eg må ikkje gløyme at eg er med på Interiørbloggane og at det har vore langt mellom interiørinnlegga her i huset.



Eg treng litt tid, og litt betre lys for å blogge slike viktige ting. Men utfordringane ligg berre og ventar på meg, så stoff fins det nok alltids å ta av.
I år skal eg male golva i 2 etasje...100 m2....eller 100 km2 kjem det vel til å kjennes som. Eg har tohundre syprosjekt klar til avgang og eit par tusen uferdige...


Eit par svar til nokon som har spurd. Eg var eingong lærar av yrke (er vel strengt tatt det enno), men har arbeidd dei siste 8 åra innan marknadsføring. Eg fotograferer kun fordi eg er ein dårleg kunstmalar. Eg brukar bileta for å dele det vakre eg ser med flest mogeleg



Kameraet eg no har er eit Nikon D90 med ei Sigma 18-200mm OS linse. Eg er heilt forelska, men har brukt alle slags kamera før og det har også gje heilt fint :)

Vinterbiletet over er teken med eit gamalt kompaktkamera. Det fyrste Canon Powershot. Her er det naturen som imiterar kunsten, er det foto eller er det Kittesen? (Eg håpar alle har vit til å klikke på bileta, det er då ein får sjå dei skikkeleg)

Ellers så kan eg nemne at nesten 80% av bloggdamene som besøkjer meg, stryk aldri sengetøyet sitt...

NB! Ei lita anbefaling..stikk innom her og kos dykk...