..eit lite tilbakeblikk

Eit lite tilbakeblikk eignar seg på ein dag som denne. Når det gjeld hagen på Helland var det spesielt eit prosjekt som både tok tid og gav rikt tilbake. Det var kjøkkenhagen.

Vi tok den beste plenen som ingen brukte og lagde oss ein kjøkkenhage:

Som de ser var det ikkje gjort i ei handvending. Men litt etter litt kom me i mål.

Stillstand

Det har vore stille på bloggen i det siste

Ikkje heilt utan grunn

influenso har kome i hus

og tek sin plass og si tid..

men bordet vårt vart no ferdig

og det er me veldig nøgde med

faktisk so nøgde at me skal i gang med heimalaga skrivepultar

på kontoravdelinga :)

på loftet

gamle plankar på nytt understell

bordet er breidt og godt

og med veldig mykje sjel

(de finn meg og på Instagram som @rammealvor)

Tid

eg driv og tenkjer felt på eit prosjekt

som vert til over veldig lang tid

Far min har fjerna golvplankar frå arka på heimahuset

plankane er gamle som alle haugar

akkurat slik eg likar

dei vil eg lage arbeidsbord av

og spikrane fekk eg og

vakre i seg seg sjølv

må eg sei..

Sol ute...sol inne

Solspeil GDS

Når eg fyst snakka om ting so tek grusomt med tid

så fell dette innlegget seg fint inn i rekkja

Dette vart påbegynt so tidleg som i 1867 for å vera eksakt

For meg begynte da fyrst litt før jul

Eg hadde forleska meg heilt i slike solspeil 

eller sunburst mirror so da heite på fint

eg har sett dei på nett og i glansa magasin

og med hånda på hjarta

må eg sei at eg syns dei e fine

og forferdeleg dyre

so då me me gjera da sjøl

Og eg er ikkje den fyrste so gjer da

nettet flyt øve med DIY på solspeil om du er interessert

her kjem min variant

Fyst tok eg ei gamal

intertning te å ha i gangen

på hybelen

eller rettare sagt

eg hadde den i gangen

på hybelen

eingong på åtti-talet

og te solstrålane

eldgamalt materiale

handhågga

på 1800-talet

far min fann dei då han reparerte taket på løa

1867 er hogga inn i ein av dei

far min tenkte ikkje så mykje over det

og saga dei fint opp i korte fjøler til å fyra i ovnen med

og fyrte med dei gjorde han

men heldigvis fekk eg fekk redda nokre få

eg var ikkje på jakt etter sylskarp presisjon og  symetri

som dei fleste solspeil er bygd over

her vart det meir å la det verte som det vart 

med da eg hadde av treverk

kunne jo ikkje gå tilbake til håndverkarane

og be om meir...

eg flisa dei korte fjølene opp og limte dei på speilen

med ein liten limpistol

fyrste resultat var nett slik eg ville ha det

solspeilet er ikkje i gull som dei orginale ofte er

men gammalt treverk har no si eiga ustråling

som datra sa

"perfekt å ta strålande selfies i"

Slik kan eit hybelmøblel frå åttitalet

og treverk frå 1800-talet

verta nett da eg trengte

i stova mi i dag

heilt gratis

fø meg i allefall..

Resirkulert

Då var jolatreet heve ut

det vakraste treet eg har hatt faktisk

det sat langt inne

å kaste det ut

men som resirkulert

fuglematar

fungerer det supert

og eg får beundre det

enno eit

bel

helst skulle eg halde det i livet
te neste jul
men sjølv ekspertane
på skog og tre
og sånn
seie at da er
mest
umauele..

Sweet tooth sweet life

Ja så vart den endeleg ferdig og sola skein ett bel

Eg fekk ca 2 dl av 10 liter sevje

og det er veldig mykje

eg fuska og tilsette både litt sukker og vaniljestang for å få ein mjukare smak

Kokar du den inn til rein bjørkesirapp får du vel 1l på ca 90 liter sevje

Då eg tilset sukker har min sirapp lettare for å krystalisere seg og tåler kanskje ikkje like lang lagring som "the real thing", men spør du meg beheld sirappen min likavel den syrlege skogssmaken samstundes som den er lysare og mildare i lukt og smak.

Absolutt herleg, spør du meg :D

På kok

Må berre dele litt fleire bilder frå sevjetappingsprosjektet

no driv eg og kokar sirapp

ingen enkel jobb

spør du meg

Gåsunga

Bjørkesirupprosjektet held fram

og i dag kom all sevja på kok

ute blømer selja

med små strålande gule soler

og humla brumler som ho alltid har gjort

Ein dag til

 

med bilder frå kjøkkenet

sopass nøgd er eg

Gamalt nytt

 

Eg var so heldig at eg arva da flotta, gamla eikespisebordet etter besteforeldra mine

Bestefar min vann det på eit lotteri, saman med 6 stola, ein skjenk og ein anretning, tidleg på 40-talet

Alt er nok laga på ein lokal møbelfabrikk og var sikkert ganske fornemt i si tid

Mor mi har vakse opp med det bordet og det same har eg kvar gong eg vitja besteforeldra mine 

Mange kjekke måltid har me hatt rundt det i åra som no ligg bak oss

Men som med det meste, storheitstider vert til nedgangstider og lenge har bordet

ste og venta på at tidene skulle snu atter ein gong

og med ein veldig tvilande familie som publikum tok eg utfordringa

 

Ikkje so mykje som skulle gjerast eigentleg

bordplata i eik skulle pussast, eg ville fjerne restane av den orginale svarte beisen

og pusse lett over beina. 

Som de ser av alle dei gamle bileta, var det alltid duk på bordet slik det vel helst var i gamle dagar. 

Ein av grunnen kan no og vere at innleggsplatene er laga i furu og opprinnleg ubehandla.

Eg pussa ned alt og beisa det i same farge og mala beina med svart høgglansmaling

Og strengt att så var det alt. 

Eg synes bordet er veldig vakkert og resten av familien likar det og 

sjølv om det er litt mindre komfortabelt enn det vi hadde før

Og det er ikkje te å stikka onna ein stol

at eit bord med ei historia er klart å foretrekka

spesielt når det er mi eiga..

og i morges fortsette historia..

Going solo

I går gjekk eg i gong med eit prosjekt som eg står heilt aleina i

eg har gje mot familieviljen 

og begynt å rehabilitere eit gamalt kjøkkenbord

Resten av familien vil ikkje ha det

dei syns dette er både upraktisk og kanskje heller ikkje so fint...

men eg, eg gjer meg ikkje før da e bevist

at da ikkje går...

Er ganske spent på korleis det vert når ein ikkje gjer om gamalt

men berre prøver å setje det tilbake i gamal stand

eller gamal ny stand vert det vel :D

litt om å surna té...

I øve eit år har eg hatt ein slik gründeridé

ein slik idé som skulle gjere meg både søkkrik og uavhengig

dar verda var min østers og kun horisonten var grensa

 

da byrja i Italia sjølvsagt, i fjor, då eg såg slike flotte skjærebrett(fjøler) laga av oliventre

som eg så gjerne ville ta med meg heim så mykje eg berre kunne bera

men redsla for overvekt på flyet gjorde at eg let dei alle liggje att

og tenkte med sjølve meg, som eg ofte gjer

at eg kunne no laga slike sjølv

for her heime har me ikkje oliventre, men me har bjørk

og bjørk kan me surna

og surna bjørk

liknar mykje på oliventre

ein kan surne bjørk slik reint metodisk på bakrommet som mange trearbeidarar gjer

men sidan eg er ein slik gjenbrukar så gjekk eg for sjølvsurna bjørk

når bjørka velta i skogen grunna ras, vind eller andre katastrofer 

og vert liggjande ute i allslags ver med borken på

vil den mest sannsynleg surne sjølv

og lukka var at nett bakom huset vårt låg det eit slik emne 

so eg mota meg opp med sag og det heile og sette i gong

medan eg såg fø meg den frydefulle framtida

der eg sat på kaien i strålande sol og selde heimalaga skjerefjøler av sjølvsurna bjørk til kjøpesterke turistar

realiserte meg sjølv til fulle, med eiga merkevare

eg hadde sagt opp jobb og satsa på draumen som så mange bloggdamer før meg

jau jammen gjekk saga varm dar eg fantaserte i veg

 

rimeleg kom dei ikkje te å verta

fø berre å saga ut eitt emne tok meg øve ein time

og til slik konsuletpris vart jo det nærare to tusen pr skjerefjøl..

Midt i all saginga slo det meg at eg hadde sett heller lite skjerefjøler i surna bjørk 

og kanskje...kanskje var det ein grunn te det?

Etter litt googling fall draumen min til jorda som ein lort

Surna bjørk surnast med kvitråtesoppar

og sjølv om dei går i dvale når treet turkar

og ein kan forsegle med voks og olje

så eignar det seg lite te skjerebrett og anna kjørler

i allefall fø å vera på den sikra sio

 

ja ka ska ein sei...

anna enn at nett so lenge var Adam i paradiset

eg får bruka dei forsiktig her heime te fest

og drøyma nye drauma 

stora og hetliga om liv mitt