No står ikke verda te påske...

og da verste e vel kanskje at da kan fort verta ein realitet. Men da e ei anna historie. I fyrste omgang tenkte eg på min retur til bloggen etter 4 år i stilla...

Allereie i 20 var blogging eit døande foretak, Instagram hadde kome og teke over alt. Det er der det skjer, i allefall for dei eldste av oss. Dei som ikke heilt har funne forma i TikTok og Snap ol. 

Men eg saknar bloggen litt. Der ein kan uttrykke seg litt lengre. I fulle setningar utan hashtags eller skigarder som det heiter på nynorsk. 

Og så vann Fosse ein fin pris. Nobels sin pris. Og han skriv på finaste nynorsk. Eg kjende på lysta til å skrive litt sjølv. No når alle er i Meta-universet så vert det nok også for meg sjølv. Og da e heilt fint. Å rope i skogen...

Eg har halde fram med å haga, no-digg og alt det der med varierande hell...

Hagen er nok ein grunn til at eg tenkjer på bloggen igjen. Kjekt å dele sigrar og nederlag, eksperiment og resultat. Hagevenna er det alltid kjekt å treffe på her på internettet.

Så er du her og les, lat gjerne høyre fra deg. I mellomtida ropar eg berre litt i skogen....

Å ta munnen for full

Eg hadde ærleg tenkt å blogge litt meir. Rope inn i skogen og sjå om eg fekk svar. Men som med alle nyttårsfortsett, kom eg til kort...eller tok munnen for full...

sistnevnte ødeleg alltid mest for slankefortsetta mine når eg tenkjer meg om

jammen ikkje lett å vere perfekt i dag :)

Barbeint

Eg synes at til eldre eg vert, til travlare får eg det

om det er at eg får meir og meir å gjere

eller det er at alt går treigare og treigare å få gjort

skal vere usagt...

uansett har det ikkje vorte mykje blogging

ikkje mykje skriving og rapportering om daglegdagse ting

ikkje mykje tid til fotografering heller

men noko kjekt har no skjedd

eg fekk lov å delta med to pipsebileter i den nye boka til Barbeinthagen

Denne boka tek for seg kransar og bukettar

og er både nydeleg og inspirerande

så ein ettermiddag her i veka som var,

måtte eg berre setje av litt tid

til kransing...

Ville berre sei..

at da kjem alltid sol etter regn..
..om nåken var i tvil :)

Summertime..

Herlege sommardagar har kome so perler på ei snor

nokre dagar med regn innimellom

men ikkje meir enn det både vi og naturen treng

te liv og arbeid

håpar de har ei god helg!

Que Sera, Sera...

Då va mai på hell og sommaren er på full veg inn i liva våre

eg tenkjer eg må stoppe opp litt

og nyte

slik at dagane ikkje berre fer

i jakten på noko eg ikkje heilt kva er

det som gjer at eg alltid har det så travelt

så mange arbeidsmål å oppnå

det vert aldri noko handfast av det

berre det at eg har det travelt

og at dagane fer

kanskje juni i tida

til å sitje litt stille

og berre kjenne

seg i live?

Stein på stein

Litt vel ambisiøst å tenkje på å blogge kvar dag

men da e viktig å leggje lista så høgt at ein kan gå under med rak rygg..

så tre gonger på ei veke

er ikkje dårleg berre det

akkurat no lagar eg heimesider for eit sandtak i dalen

sand og stein er ein del av identiteten til kommunen eg bur i

sand, jordbruk og kommunedrift... :)

So gjekk da gale ette berre to daga...

so då får eg ta tre denne gongen..

utslegen med migrene

orka eg ikkje dataliv
har for da mesta legje ute i hajen
heile dajen

så kvar dag vart ikkje kvar dag..

men eg skal ta meg saman

god ny veke til dykk alle!!

eg må no klare det...

Som de ser går det trått med blogginga mi for tida. Det er ikkje direkte planlagt og frivillig. Som mange kjenner til, tida strekk ikkje heilt til, ikkje så mykje som eg vil i allefall.

Så då tenkte eg at eg i allefall må kunne klare å leggje ut eit tidsriktig bilde kvar dag då. Ein bildeblogg av ein elle anna sort. Instagram tenkje du kanskje..men eg er vorten så nærsynt at det formatet ikkje gjev meg den same opplevinga.. Så eg prøver meg her igjen etter gammalt.... eit kvar dag....

det må eg no klare....

dagens bilde er teke i ettermiddag

nede i lia veks kvitveisen

der rulla eg meg rundt

og fekk allslags løgne

resultat..

Lite kan gleda stort

for litt over ei veka sidan

var eg i byd'n og kjøpte meg 7 knallrosa

ranunklar

og dei har gleda meg og mine

kvar dag sidan

friske blomar

er nesten som oksygen for meg

må ha det

berre må ha det..

Nattblogging

Grunna anna arbeid og morro

vart det lite blogging denne veka

men gode intensjona

skal ein aldri kimsa tå

rekna eg kjem sterkt tebake

om sola gjer det

same..

Ting som tek grusomt lang tid

 

Det er ikkje sikkert alle tenkjer øve

kor mykje arbeid som ligg bak eit enkelt blogginnlegg

Som dette til dømes

Detta strikkateppet dukka fyrst opp på bloggen min i 2009

etter det har det vore ein liten gjengangar

her, her, her og her

Sanninga er at dette blogginnlegget her

har vore under utarbeiding sidan 2007 eller noko slikt..

Eg har strikka meg gjennom minst to strikkatrendbølgjer

men då eg no las at da nesta nya va veving

innsåg eg at da va da på tide å fella av

og da har eg gjort

 

likavel har da no seg slik

at trenda har ein tendens te å komma tilbake

so no har eg lagt opp te eit nytt teppe

i endå tynnare gadn og spinklare pinna

so om eit tiår eller to

er eg klar med eit nytt

strikkablogginnlegg

da e berre å leggja seg te

som fylgjar

men hald for all del ikkje pusten

i spaning...

ein dag

Som de ser har det heller vore lita aktivitet her i det siste

det betyr ikkje at det er lite aktivitet i Hakkadalen generelt

berre at prioriteringane har endra seg litt på nyåret

når ting som skulle vere kjekt og ein syssel for oppbygging og vekst

vart ein del av galskapen so saug krefter

var det på tide å pause litt

eg har ikkje teke så mykje bilder i det siste

eg har for det meste lege på baderomsgolvet på yogamatta mi

og leita etter vegen vidare 

på ein måte

eg jakta på meir tid

meir harmoni

men meir spaning og

kanskje mindre å flyta med straumen

og meir å symja litt sjølv

og som da e sagt ...

at det må skje -

at tidi skal opna seg,

at hjarta skal opna seg,

at dører skal opna seg,

at kjeldor skal springa -

at draumen skal opna seg,

at me ei morgonstund skal glida inn

på ein våg me ikkje har visst um.

(O.H.H)

og midt i all denna funderinga mi

klarte ein "interiørekspert" å irritera meg heilt utav mitt gode skinn

med noko urkeidiotisk om jolapynt og latskap

men då eg hadde blåse meg opp som ein ballong

langt unna "eldanding" og indre balanse

hendte det forferdelege

Je suis Charlie

jolapynt og kaffikoppa

faktisk da mesta eg driv med

vart so tåssje

og lite

eg kjenne på kor redd eg er

for meg og mine

modige dei

so no har mista livet

Sein sundag

So var det vorten tredje sundag i advent att

ska sei tida fer fort desse dagane

må få nevna at peparkakebryggja vår stakk av med ein fin premie

i peparkakebydarrangementet i Hakkadalen på laurdag

då va me stolte og glade

og litt trøtte

:D

ellers så driv eg å tenkje litt på juletre

juletre er ein spire te bal

og høglytt diskusjon

kvart einaste år

og 2014 er intet unnatak

Haustpoesi

..i bilder 

September - ein fin månad

   

   

Heimalivet har vore lett med mykje fint ver

   

    

Me har hatt flott turar i skog og mark og ikkje minst i Stølsheimen

   

    

Eg har hausta av naturen og laga mykje godt til vinteren

    

    

Sjølv om noko av skogen forsvann har me enno mykje att

    

    

Kort sagt, ein fantastisk månad