No står ikke verda te påske...

og da verste e vel kanskje at da kan fort verta ein realitet. Men da e ei anna historie. I fyrste omgang tenkte eg på min retur til bloggen etter 4 år i stilla...

Allereie i 20 var blogging eit døande foretak, Instagram hadde kome og teke over alt. Det er der det skjer, i allefall for dei eldste av oss. Dei som ikke heilt har funne forma i TikTok og Snap ol. 

Men eg saknar bloggen litt. Der ein kan uttrykke seg litt lengre. I fulle setningar utan hashtags eller skigarder som det heiter på nynorsk. 

Og så vann Fosse ein fin pris. Nobels sin pris. Og han skriv på finaste nynorsk. Eg kjende på lysta til å skrive litt sjølv. No når alle er i Meta-universet så vert det nok også for meg sjølv. Og da e heilt fint. Å rope i skogen...

Eg har halde fram med å haga, no-digg og alt det der med varierande hell...

Hagen er nok ein grunn til at eg tenkjer på bloggen igjen. Kjekt å dele sigrar og nederlag, eksperiment og resultat. Hagevenna er det alltid kjekt å treffe på her på internettet.

Så er du her og les, lat gjerne høyre fra deg. I mellomtida ropar eg berre litt i skogen....

da går i hausting for tida

Sjølv om eg skal vere den fyrste til å innrømma at den er heller skral,

hausten som eg prøve å hauste..

 da e tynt med blåbær

da so va, forsvann helst i spann

te utanbygs folk

i kvite bubilar

 soppen let og vente på seg, sjølv om rapportar frå resten av landet lover særs godt soppår i år..

einaste som trufast leverer er bringebæra mine

bra det er favoritten min 

kan jo eigentleg ikkje klage då 

Absolutt ein fin dag

Da va absolutt ein fin dag

det starta med sol og greier...

sommarkjensla spredde seg fort

men kor lenge var vel Adam i paradis?

I allefall om om paradis låg her på vestlandet...

Høsten er moden, arbeiderne få..

No veit eg at nett da sitatet er litt på kanten

som om nokon vert støtt så ber eg om forlating allerie no

men som de ser

drivhuset framfostrar dei finaste fukter

det er berre å hauste det auga har lyst på

og da besta tå alt

da e berre eg so veit om da

og Knappen då sjølvsagt

man ho er meir på

mus og kittekatt

enn grøntfor og 

eksotiske frukter..

Hasselnøtt

då var årets likør i boks

eller eigentleg på glas

veldig greitt med eige hasselnøtttre

i hagen..

No kjem hausten

Veit ikkje kor det er med deg

men hausten er den herlegaste årstida eg veit

ut og hauste

samle i hyller og lader
nyte dei siste varme soldagane

gjere seg klar til vinteren

me veit kjem...

Når dagane flyg

Sånn går da når dagane flyg

ein fin august er snart over

3 veker med regn og ei med sol

eg hugsar berre sola

her nokre glimt

Hugs

eg veit eg er litt treig i år

men endeleg kom fyrste frøa i jord

hjå meg og

 

kvar sommar tenkjer eg at eg må hugse kva blomar eg vil ha

og kvar eg vil ha dei

kva staudar som må delast 

og kven som må flyttast

kvar vår har eg gløymt alt saman

kvar vår er det som eg ser hagen for fyrste gong

og ingenting vert endra frå året før...

So va da gjort

De har fått høyrt mykje om paradisepleprosjektet mitt

eg har eit tre, men makkane åt blomana av i vår

so eg måtte til ein bonde og be om litt å eksperimentera med

og da fekk eg visseleg

eg las meg opp på allslags løye

og kom fram til at eg ville laga sirup av godsakene

det tok si tid før eg fann ut av det

at ein må koka da lenge etter at safta er gelestiv for å sirup

så eg har laga paradiseplesirup av eple som har vore marinert i kvitvin

og kokt inn med Calvados

da e kraftkost, da kan eg lova deg

No gler eg meg te å prøva da ut

smørja inn hjortesteika

ausa øve dessèrt-isen

og alt anna eg berre kan komma på
(ein liten kommentar: det som er i glasa på bilda er gelè og delvis uferdig sirup, sirappen må kokast mykje lengre og vert av den grunn mykje mørkare, framleis raud men mørk)